Bundan bir kaç yıl önce küçük evinde gençliğinden beri hatıra defteri
tutan ihtiyar bir kadıncağız ölmüştü...

45 yılın bütün basit
olayları, dostlarla ufak tefek konuşmalar, sevgi ile titreyen bir sürü
küçük haz anları, arkadaş ve akrabaların ziyaretlerine ait bazı notlar
bu defterde günü gününe not edilmişti...

Bu notlarda öyle
önemli birşey yoktu ama defterin son iki yıllık yapraklarındaki notlar
düşündürücüydü...

İki yılda defterin her gününe sadece şu
cümleler kaydedilmişti;

"Yalnızım...
Yapayalnız...
Bekledim...
Bugün
de kimse gelmedi..